Prawoślaz korzeń
Prawoślaz występuje rodzimie w Europie środkowej i południowo-wschodniej. W Polsce w stanie naturalnym spotykany dość rzadko. Do celów leczniczych jest uprawiany. Roślina dostarcza dwóch surowców leczniczych: korzeni i liści.
Korzenie prawoślazu są szeroko stosowane w chorobach układu oddechowego, np. w zapaleniu gardła i krtani, w ostrym suchym kaszlu, w zaflegmieniu, w bronchitach. Korzenie mają skuteczne działanie osłaniające w lekkich oparzeniach jamy ustnej (np. gorącymi potrawami) oraz w nieżytach przewodu pokarmowego i w biegunkach (działanie śluzów i pektyn z surowca). Należy jedynie pamiętać, że zawarty w surowcu śluz, ochraniając błony śluzowe organizmu przed wpływem drażniących czynników, może jednocześnie utrudnić wchłanianie niektórych składników pokarmowych, np. witamin lub pewnych leków. W innych przypadkach przedłuża działanie na błony śluzowe związków dobrze rozpuszczalnych w wodzie, np. garbników, dlatego korzystne jest współdziałanie środków śluzowych i garbnikowych w leczeniu biegunek. Stosowany również w kłopotach z zaparciami, w nadkwaśności.
Działanie:
Osłaniające, zmiękczające i ułatwiające odkrztuszanie, w kłopotach z układem trawiennym.
Proponowane sposoby podania:
Wyciąg: 1 łyżkę stołową rozdrobnionych korzeni zalać szklanką wody o temperaturze pokojowej lub ciepłej, pozostawić na godzinę lub dłużej, następnie przecedzić. Podawać do picia 3—6 razy dziennie po łyżce lub więcej w zależności od wieku — w suchym kaszlu lub nieżycie żołądka.
Składniki:
100% prawoślaz korzeń suszony
W zakładzie pakowane są również: sezam, orzechy, gorczyca, migdały, produkty zawierające gluten. Pomimo dołożenia wszelkich starań nie można w 100% wykluczyć wystąpienia w produkcie śladowych ilości tych surowców.
Masa: 200g
Nie stosować/spożywać w przypadku alergii na jakikolwiek składnik produktu.
Przedstawiony materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej.
Opis stanowi informację o substancjach i ich możliwościach zastosowania na podstawie dostępnych informacji w artykułach naukowych, Internecie, prasie oraz książkach naukowych.
Przechowywać w suchym i zacienionym miejscu niedostępnym dla małych dzieci.
